Szukasz pomocy dla bliskiej osoby, dla niego lub dla niej. Próbowałaś/eś już wszystkiego, co przyszło Ci do głowy, ale nic nie działa. Ani groźby, ani prośby nie działają, gdy problem bliskiej osoby wiąże się z uzależnieniem.
Alkohol, narkotyki, leki, hazard, Internet. itd. wciągają bliską Ci osobę, sprawiają, że odsuwa się od tych, którzy ją kochają. Uzależnienie sprawia, że wszystko wymyka się spod kontroli, a całe życie zaczyna się kręcić w kółko, wokół tej jednej tylko sprawy. Ty próbujesz zapanować nad tym wszystkim, próbujesz zachować jeszcze przynajmniej pozory normalności.
Chcesz zapanować i skontrolować coś, wobec czego, tak naprawdę jesteś bezsilna/ny, ale przyznanie się do tego budzi w Tobie lęk. Wolisz wierzyć, że masz jakiś wpływ - spalasz się w poszukiwaniu odpowiedzi, "co jeszcze mogę zrobić?"
Paradoksalnie twoje zaangażowanie pogłębia problem. Twoje staranie, żeby było normalnie pozwalają uzależnionej osobie wierzyć, że JEST normalnie. Wtedy słyszysz, że to Ty "przesadzasz i czepiasz się". Zaczynasz powoli mieć wątpliwości, czy rzeczywiście z Tobą jest wszystko w porządku. Im dłużej to trwa tym jest Ci trudniej. Coraz częściej przeżywasz gwałtowne zmiany nastroju, stany lękowe i depresyjne, napięcie i stan ciągłego "pogotowia emocjonalnego", zamęt uczuciowy
Terapia pomaga uporządkować
Terapia współuzależnienia pozwala na stopniowe uwolnienie intelektualne (myśli), emocjonalne i fizyczne od niezdrowych (i często bolesnych) ingerencji w życie i obowiązki innej osoby oraz problemów, których nie jesteśmy w stanie rozwiązać.
Oderwanie się oznacza:
Koncentrację na swoim życiu i staraniu przeżycia go jak najlepiej
Ustalenie, co można zmienić, a czego nie i rezygnacji z rzeczy niemożliwych
Pozwoleniu bliskim, na ponoszenie konsekwencji ich zachowań. Pozwoleniu innym na bycie sobą, danie im możliwości decydowania o sobie, pozwoleniu im na dorosłość
Życiu "tu i teraz" - koncentracji na dniu dzisiejszym i jak najlepszym wykorzystaniu go
Zaakceptowaniu rzeczywistości i pogodzeniu się z faktami, a jednocześnie na przyznaniu sobie prawa do cieszenia się życiem mimo nierozwiązanych problemów
Podejmowaniu przemyślanych decyzji o tym jak okazywać swoją miłość i rozwiązywać problemy, wybieraniu tego, co naprawdę pomaga
Odzyskanie spokoju i pogody ducha, zdolności ofiarowywania i przyjmowania miłości w sposób wzbogacający i dający siły
Swoboda decyzji i możliwość znajdowania rzeczywistych rozwiązań
Odnalezienie możliwości życia własnym życiem, bez brania na siebie winy, czy odpowiedzialności za kłopoty innych
Czasem skłania bliskich, by zaczęli sami rozwiązywać swoje problemy